Ο άγγλος πιανίστας.

Φίλος μου γιατρός. Οφειλή ανεκτίμητη σε χρονιές γκρεμού. Όχι πολυ παλιά, είχαμε αρχίσει να μετράμε μνημόνια. Μια ζωή στο ΕΣΥ και στη γενική εφημερία. Έφυγε να δουλέψει στην Αγγλία. Νοσοκομείο στο νοτιοανατολικό Λονδίνο. Γεμάτο έλληνες γιατρούς.
Μιλάμε συχνά. Χτες βράδυ βγήκε να φάει σε ρεστοράν με μουσική. Ο πιανίστας τον κατάλαβε κι έπιασε να του μιλάει για τον αγώνα της Ελλάδας. Του ζήτησε ελληνικά τραγούδια για ν' αρχίσει να παίζει από το άλλο σάββατο. Τι να πω!